IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen
Inloggen
Gebruikersnaam:
Wachtwoord:
Log me automatisch in bij elk bezoek: 
:: Ik ben mijn wachtwoord vergeten
Team
Season
Event
Geen event!
Er is momenteel geen event bezig!
Credits
Het forum is bewerkt en gecodeerd door Trinity. De gebruikte foto's zijn van Deviantart, Tumblr en Flickr. De karakters, hun posts, voorsteltopics en setjes zijn © de eigenaren en mogen niet zonder toestemming gebruikt worden.
De andere teksten en foto's zijn © het forum en mogen ook niet zonder toestemming gebruikt worden, evenals de ideeën en verhaallijnen, die bedacht zijn door Winchester en Trinity.
Het forum is het best zichtbaar met Chrome
Switch account



Word counter
Word Length: 0

Deel | 
 

 Shades in the dark

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Chevy

avatar

Aantal berichten : 41

Character sheet
Leeftijd: 1,8 year
Geslacht: ♀ - Teef
Partner: Kiss me on my schoulder, and tell me it's not over.

BerichtOnderwerp: Shades in the dark   zo aug 31, 2014 2:04 am

It's like a man and his car


Met kleine stapjes 'huppelde' de teef vrolijk rond, haar zachte pootkussentjes zakte weg in het diepe mos. Ze was vrolijk, het weer was super, de bosgrond was mossig, ze voelde zich gewoon super. Zoals altijd. De teef voelde zich gewoon altijd fijn. Behalve als ze moest jagen, die arme kleine diertjes doden.. Dat vond ze echt niet leuk. Maar ja, het moest, anders ging ze dood en dat wilde ze ook niet. De teef snoof de frisse lucht op, zoals ze elke dag met veel plezier deed als ze net wakker was. Ze had de oorlog nooit meegemaakt, dus wist ook niet wat voor vreselijke dingen er gebeurd waren hier. Ze kende enkel mensen en haar moeder had altijd verteld dat mensen slecht waren, dat ze niets goeds deden voor honden. Toch was Chevy heel nieuwsgierig naar mensen, aangezien ze ook lief konden zijn, toch? Ze kende veel honden die een leuk baasje hadden, die allemaal dingetjes met hun honden deden, ze eten gaven, liefde en veel met ze speelden. Chevy wilde ook spelen, dus misschien was een baasje leuk voor haar? Spelen was altijd leuk namelijk! Echter wist de teef niet dat de mensheid bijna uitgestorven was. Ze was amper bewust van de oorlog.
Ze liep met opgewekte stapjes rond, ergens hoopte ze een andere hond tegen te komen. Andere honden tegenkomen was leuk! Vrienden maken was leuk. Spelen vond de teef ook leuk, dus ze hoopte echt dat er een andere hond was in dit bos. Inderdaad drong er een hondengeur de neus van de stafford binnen. Ze was klein, maar zeker niet zwak. De teef was veel honden tegen gekomen in haar korte leventje, sommigen waren heel leuk, anderen waren eng. Maar niemand kon slecht zijn, vond de teef. Hoezo zou je slecht zijn? Slecht zijn is toch helemaal niet leuk? “Hallo!” sprak de teef opgewekt, zoekend naar de hond die bij haar in de buurt zou zijn. Het rook naar een teef. Ze zocht naar beweging in het bos. Er was genoeg beweging. Kraaien die kraaiden in de bomen, de ritselende blaadjes, zijzelf.. Allemaal beweging. Het was rustgevend. De teef glimlachte en hield haar kop wat schuin. “Hallo?” vroeg ze opnieuw, aangezien ze nog steeds niets zag. Had ze het verkeerd geroken? Nee toch? Dat kon niet, het was duidelijk een verse geur. Ze kwispelde onbewust. Hopelijk was deze hond aardig.

But then a dog and her car

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Finn

avatar

Aantal berichten : 7

Character sheet
Leeftijd: 2 years
Geslacht: ♂ - Reu
Partner: I don't wanna hear the sound of losing what I never found

BerichtOnderwerp: Re: Shades in the dark   zo aug 31, 2014 9:08 pm

Zijn staart zwaaide rustig heen en weer terwijl hij over de zachte bosgrond liep. Verschillende geuren drongen zijn neus binnen, en opgewonden volgde hij het geurspoor van een konijn. Hij zou het niet vermoorden, hij had pas geleden nog gegeten. Maar een beetje opjagen kon geen kwaad. Met zijn staart omhoog en zijn neus aan de grond, draafde hij verder. Hij genoot van de frisse lucht en de warme ochtendzon die hem verwarmde. Hij begon steeds meer aan het leven in het wild te wennen. Hij had een moeilijke geschiedenis achter zich, maar daar wilde hij zich niet te veel op concentreren. Over het algemeen was de jonge rasloze hond optimistisch ingesteld.
Hij was als pasgeborene op straat gevonden, en naar het asiel gebracht. Daar had hij nooit genoeg eten gehad, omdat de andere honden over hem domineerden. Hij groeide slecht en was ziekelijk geworden. Niemand wilde hem hebben. Tot er een man kwam die hem uitkoos, de kleine bruine pup die in een hoekje lag weg te kwijnen. De man, Steve Holkins, nam hem mee naar huis en liet hem aansterken. Het huis stond aan de rand van een prachtig bos, waar de pup zo vaak als hij wilde naar toe kon gaan. Elke morgen liep hij met zijn baasje mee naar zijn auto om te gaan werken, en als Steve terugkwam lag hij al op de veranda te wachten. Hij was uitgegroeid tot een vrolijke jonge hond, en hij en Steve waren onafscheidelijk. Totdat Melany verscheen. Ze kwam steeds vaker, en moest niets van Finn hebben. Als ze met Steve ging lopen in het bos, mocht hij niet mee, en steeds vaker lag hij alleen op de veranda. Toch vergaf hij het haar, want zijn baasje hield van haar, en hij voelde dat hij er gelukkig door werd om haar te zien. Hij accepteerde haar, maar alleen voor Steve. Toen op een dag Steve niet meer terugkwam van zijn werk, en de dagen daarna ook niet, was hij onrustig geworden. Hij krabde aan de deur, rende blaffend door het huis en voelde een akelige knoop in zijn maag die hem vertelde wat hij niet kon geloven; Steve zou niet meer terugkomen. Na ongeveer een week kwam Melany hem ophalen. Ze huilde in zijn vacht, en hield hem veel te stevig tegen zich aangedrukt, maar hij liet het toe. Hij voelde het verdriet door zich heen razen, het pijnlijke gemis dat zijn baasje nooit meer terug zou komen. Melany had hem meegenomen, en in het begin hadden ze een vrij goede band gehad. Maar terwijl de maanden verstreken, keek ze nauwelijks meer naar hem om. Hij kreeg te eten, mocht twee keer per dag zijn behoeften doen in de tuin, en lag de rest van de dag in zijn mand in de gang. En toen brak de vakantie aan, ze nam hem mee in de auto en hij dacht dat ze misschien eindelijk iets samen zouden gaan doen. Maar ze had hem vastgebonden aan een boom, en was weggereden. Hij had daar dagen gelegen, zijn nek opengehaald door de halsband en zijn keel droog van de dorst. Hij had net zo lang op de riem gebeten tot die doorbrak, en had zich naar een beekje gesleept. Toen hij zijn dorst had gelest was hij op zoek gegaan naar iets te eten. Hij had er moeite mee gehad, maar uiteindelijk waren zijn jachtinstincten weer naar boven gekomen. Nu, een paar weken later, had hij het prima naar zijn zin in het woud, en ook al verlangde hij nog steeds naar Steve, hij was tevreden over zijn leven.

Hij volgde het geurspoor zo geconcentreerd dat hij de stem pas hoorde nadat hij de geur rook. “Hallo!” hoorde hij een teef roepen. Haar stem klonk vriendelijk, maar hij was wel wat wantrouwig. Hij had aangeleerd andere honden niet te snel te vertrouwen, en wat afstand te bewaren. Maar iemand die zo duidelijk liet merken dat ze aanwezig was, zou hem toch nooit willen aanvallen? Hij hoorde haar stem weer, en kwam toen met aarzelend zwaaiende staart tevoorschijn. Hij stelde zich verlegen en onderdanig op, en keek haar nieuwsgierig aan. ‘Hallo,’ sprak hij voorzichtig.

[ Is het goed als ik er bij kom? ^^ ]

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Chevy

avatar

Aantal berichten : 41

Character sheet
Leeftijd: 1,8 year
Geslacht: ♀ - Teef
Partner: Kiss me on my schoulder, and tell me it's not over.

BerichtOnderwerp: Re: Shades in the dark   zo aug 31, 2014 9:39 pm

It's like a man and his car


De geur van een hond werd steeds duidelijker, nadat ze voor de tweede keer “hallo” geroepen had, al was het de eerste keer twijfelend aangezien een hond na de eerste hallo meestal wel tevoorschijn kwam, toch? De teef haalde mentaal haar schouders op en snoof de lucht op. Nu was het eerder de geur van een reu.. Hm.. De teef had dus wel iets fout geroken, maar nog steeds rook het naar een hond, dus zo erg kon het niet zijn, right? Haar moeder had helemaal geen reukzin ontwikkeld, maar had andere geweldige eigenschappen, ze was snel, een slanke vorm van de stafford – de meer gewilde vorm, de bredere staffords worden meestal niet gekocht – en had een mooie kleur. Haar vader had goede ogen, maar een geweldige reukzin en was snel en behendig, al was hij een stuk groter dan haar moeder. Daaruit kwam Chevy, de Brindlekleurige stafford, die aardig klein was, maar ook smal en ze had een smalle kop, waardoor ze er een stuk minder afschrikwekkend uitzag dan een bully. Ze had dus goede ogen, maar een gemiddelde reukzin, was snel en behendig. Allemaal handige dingen, dingen die ze hier goed kon gebruiken. Ze zou zich moeten aanpassen aan hier, ze moest jagen, moest delen. De teef had er al vaak zat aan gedacht een roedel te joinen, of er zelfs eentje te maken, maar ze wist bijna zeker dat ze er te zwak voor was, of dat de honden dachten dat ze er te zwak voor was.
De teef keek nieuwsgierig rond, de geur was nu wel heel duidelijk. Ze hoorde gekraak in de bosjes, dus draaide zich voorzichtig, maar met een blije en vrolijke houding en uitdrukking om. Een hond stond daar, erg onderdanig leek hij. ‘Hallo,’ zei hij de reu, die er best wel pluizig uitzag. “Hallo pluizenbal!” sprak ze vrolijk, kijkend naar de reu, waarna ze haar kop wat schuin hield. De tong van de teef hing buiten haar bek met dit weer, het was geweldig weer. Ze keek hem vrolijk aan, kwispelend. Ze blafte zachtjes, als begroeting. “Ik ben Chevy, de stafford!” sprak ze vriendelijk en vrolijk. “En wie ben jij?” vroeg ze vervolgens en automatisch nam ze een speelde houding aan, haar borst naar aan de grond, haar kop kijkend naar de reu en haar achterpoten stonden gewoon op de grond. “Hoe lang woon jij hier al?” vroeg ze nieuwsgierig, waarna ze weer een normale houding aannam en hem met haar kop gekanteld. Zo keek ze vaak, eigenlijk heel vaak. De teef zwaaide met haar staart, een kort moment vroeg ze zich af hoe het met haar siblings ging, al dacht ze niet graag aan hen. Ze hadden haar gepest, onderdrukt. Alleen omdat ze verdrietig was omdat haar moeder gestorven was. Gelukkig hield haar papa haar, haar zusje en broertje lieten haar toen wel aardig met rust, maar de blik die ze op haar wierpen, vol haat. Ze vond het lastig zo aangekeken te worden, maar leerde er uiteindelijk maar mee te leven. De teef keek weer naar de reu en keek hem nieuwsgierig aan.

But then a dog and her car

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Finn

avatar

Aantal berichten : 7

Character sheet
Leeftijd: 2 years
Geslacht: ♂ - Reu
Partner: I don't wanna hear the sound of losing what I never found

BerichtOnderwerp: Re: Shades in the dark   ma sep 01, 2014 9:02 pm

Zijn eerste reactie toen hij de stem hoorde, was om zich om te keren en te vluchten. Hij had het niet zo op andere honden, omdat hij alleen in het asiel met hen in aanraking was gekomen, en dat waren geen positieve herinneringen. Zowel bij Steve als bij Melany had hij nog nooit een andere hond gesproken, alleen maar gezien vanuit de verte. Daardoor had hij een slecht beeld bij welke andere hond dan ook, en wilde zich eerst niet laten zien. Alleen toen besefte hij dat hij wel behoefte had aan wat sociaal contact, na al die stille weken. En bovendien, als de hond hem aan had willen vallen, had hij dat al lang gedaan en bovendien niet zo hard geroepen. Nog een keer klonk de stem, ditmaal wat aarzelend. Dat gaf de doorslag. Een aarzeling was het bewijs dat het niet om een agressieve hond ging, toch? Voorzichtig kwam hij uit de struiken tevoorschijn, en stelde zich onderdanig op. Zijn staart laag, en zijn oren plat, hij keek haar niet recht in de ogen. ‘Hallo,’ sprak hij voorzichtig. “Hallo pluizenbal!” antwoordde het teefje vrolijk, en hield haar kop schuin. Ze kwispelde en blafte vrolijk. “Ik ben Chevy, de stafford!” Haar stem klonk vriendelijk en vrolijk, en hij voelde zich al wat meer op zijn gemak. Zijn oren kwamen naar voren, maar zijn houding bleef wat onderdanig en afwachtend. Hij wist niet goed hoe hij zich moest gedragen, vanwege zijn gebrek aan sociaal contact. “En wie ben jij?” was de vraag van Chevy, waarna ze een speelse houding aannam. Dat kende hij! Dat had hij zelf ook altijd gedaan als hij wilde dat Steve met hem speelde. 'Mijn naam is Finn,' zei hij vriendelijk, en in zijn ogen danste een vrolijk lichtje. Deze hond leek hem aardig, en hoewel het contact hem wat in de war bracht, voelde hij zich wel vrolijk. “Hoe lang woon jij hier al?” vroeg ze, waarna ze haar kop nieuwsgierig schuin hield. Hij dacht even na. 'Een aantal weken..,' antwoordde hij. En hij glimlachte. Hij was blij dat hij zo'n vriendelijke hond had ontmoet. 'En jij?'


_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Chevy

avatar

Aantal berichten : 41

Character sheet
Leeftijd: 1,8 year
Geslacht: ♀ - Teef
Partner: Kiss me on my schoulder, and tell me it's not over.

BerichtOnderwerp: Re: Shades in the dark   di sep 02, 2014 5:57 am

It's like a man and his car


Chevy keek nieuwsgierig naar de reu voor haar, het pluizenbolletje – zoals ze hem noemde. Ze keek hem nieuwsgierig aan, haar staart ging vrolijk heen en weer. Haar kop stond wat schuin, gericht op de reu voor haar. Hij leek niet heel erg open, een beetje bang zelfs? Zo een grote reu? “Waarom is zo een grote hond als jou zo bang?” vroeg ze toen nieuwsgierig, haar ogen keken hem nieuwsgierig aan, haar ogen glinsterden van plezier. Haar dunne staart bewoog nog harder heen en weer toen hij zichzelf voorstelde, nadat ze gevraagd had wie hij was. Finn, hij stelde zichzelf voor als Finn. Finn de pluizenbol. Haha. De teef sloeg de naam snel op in haar hersenen en keek hem vervolgens weer nieuwsgierig aan. “Aangenaam Finn!” sprak ze glimlachend, haar oren schoten eventjes naar voren omdat ze geluiden hoorde in de struiken, al waren het eerder vogeltjes die rond scharrelden, want een hond kon dat niet zijn. Een hond was veel luidruchtiger, dan dit. Chevy genoot van de bosgeluiden hier, het was gewoon rustgevend, fijn.. Ze werd wakker, vogeltjes floten, de insectjes sprongen rond, de blaadjes ritselden, de grasspiertjes bewogen. Allemaal dingen die je wel zou willen horen zodra je opstond, toch? Zijzelf in elk geval wel.
'Een aantal weken..,' sprak de reu. De teef keek hem even met een schuine kop aan, een vragende blik hing in haar ogen. Wat? Mensen waren toch allang uitgestorven? 'En jij?' vroeg hij toen, glimlachend. De teef kwispelde opnieuw, haar oortjes schoten weer naar voren. “Ik altijd al!” sprak ze simpel. “Maar mensen zijn toch allang uitgestorven?” vroeg ze fronsend, haar staart kwispelde niet meer zo heftig als eerst, maar kwispelde nog steeds. Ze had gehoord van een oorlog, dat had haar moeder verteld. Oorlog tussen mensen, ze vermoordden elkaar allemaal. Er waren nog maar heel weinig mensen op de wereld. Chevy was nieuwsgierig naar mensen, maar de kans dat ze er een vond was extreem klein, wist ze. Ze keek de reu kwispelend aan. “Kan je jagen?” vroeg ze vervolgens, al haatte ze jagen. Het moest natuurlijk wel, als je wilde overleven, maar ze vond het echt heel stom om iemand te vermoorden. Dat arme zieltje. Dat deden hun toch ook niet zomaar als ze honger hadden? Dan vermoordden ze haar toch ook niet? Nee, jagen was echt niet leuk. Stom. Maar elke dag moest ze wel iets vangen, aangezien het leven voor haar ook belangrijk was. Zo was alles heel lastig, vond de teef. Zonder iemand te vermoorden kon ze niet overleven. Of ze moest beginnen aan blaadjes? Die waren er genoeg? Ze vroeg zich eventjes af of bladeren konden voelen, maar keek algauw weer naar de reu.
Blaadjes, als ze echt konden voelen, dan kon ze die ook niet eten.. En gras dan ook niet. Misschien hadden mensen wel wat eten achtergelaten, wat zich geen pijn deed als ze dat at? Ze hoopte het van harte, want zo leven was niet leuk. Hm.. Misschien moest ze maar eens opzoek gaan naar dat magische eten.

But then a dog and her car

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Shades in the dark   

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Shades in the dark

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» I'm not scared of the dark [Kyandro] [AC]
» Dark Sky Paradise
» [AC] we rise in the dark

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: {{ East :: {{ Green forest-